มีคาห์ บทที่ 2

1	วิบัติแก่ผู้ที่เตรียมการอธรรม และคิดกระทำความชั่วอยู่บนที่นอนของตน พอรุ่งขึ้นเช้าก็ออกไปกระทำ เพราะว่าการนั้นอยู่ในอำนาจมือของเขา ที่จะกระทำได้
2	เขาโลภที่ดินแล้วก็ยึดเอาไป เขาโลภบ้านเรือน และก็ริบไปเสีย เขาบีบบังคับคน และบ้านเรือนของเขา และบีบคนกับมรดกของเขา
3	เพราะฉะนั้น พระเจ้าจึงตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เรากำลังเตรียมภัยให้ตกกับครอบครัวนี้ ซึ่งเจ้าจะหลบคอของเจ้าให้พ้นไปไม่ได้ และเจ้าจะเดินอย่างผึ่งผายไปไม่ได้ เพราะจะเป็นการวิบัติ
4	ในครั้งนั้น จะมีคนร้องขึ้นแทนเจ้า และจะร่ำไห้ด้วยการโอดครวญอย่างขมขื่น ว่า "พวกเราพินาศอย่างสิ้นเชิงแล้ว พระองค์ทรงเปลี่ยนที่ดินกรรมสิทธิ์แห่งชนชาติของข้า พระองค์ทรงถอนไปจากข้าเสียแล้วหนอ พระองค์ทรงแบ่งไร่นาของพวกเราให้แก่บรรดาคนที่จับกุมพวกเรา"
5	ดังนั้น เจ้าจะไม่มีใครจับฉลากแบ่งที่ดินกัน ในชุมชนแห่งพระเจ้า
6	เขาเทศนาว่า "อย่าเทศนา อย่าให้ผู้ใดเทศนาเรื่องเช่นนี้ ความอัปยศตามเราไม่ทันดอก"
7	โอ พงศ์พันธุ์ของยาโคบเอ๋ย ควรจะพูดอย่างนี้หรือไม่ พระวิญญาณของพระเจ้าหมดความอดทนแล้วหรือ สิ่งเหล่านี้เป็นการกระทำของพระองค์หรือ ถ้อยคำของเราไม่กระทำให้บังเกิดผลดี แก่ผู้ที่ประพฤติชอบธรรมหรือ
8	แต่เจ้าทั้งหลายลุกขึ้นต่อสู้ประชากรของเราอย่างกับเป็น ศัตรู เจ้าริบเอาเสื้อคลุมจากผู้ที่อยู่อย่างสงบ คือ จากบรรดาผู้ที่ผ่านไปโดยไว้วางใจ ด้วยไม่นึกฝันว่าจะมีสงคราม
9	เจ้าขับไล่พวกผู้หญิงในประชากรของเราออกไป จากเรือนอันผาสุกของเขาทั้งหลาย เจ้าได้เอาศักดิ์ศรีของเราไปเสีย จากเด็กๆ ของเขาเป็นนิตย์
10	จงลุกขึ้นเดินไป เพราะที่นี่ไม่ใช่ที่พัก เพราะความไม่สะอาดซึ่งทำลาย ด้วยความพินาศอย่างทุกข์ระทม
11	หากคนใดจะเที่ยวไปพูดคำไร้สาระ และคำมุสาว่า "เราจะเทศนาให้ท่านฟังเรื่องเหล้าองุ่น และเมรัย" เขาคงจะเป็นนักเทศน์ของชนชาตินี้ได้ละ
12	โอ ยาโคบเอ๋ย เราจะรวบรวมเจ้าทั้งหลายเป็นแน่ เรารวบรวมคนอิสราเอลที่เหลืออยู่ และจะตั้งเขาไว้ด้วยกัน เหมือนฝูงแพะแกะอยู่ในคอก เหมือนฝูงสัตว์อยู่ในลานหญ้า คือ คนมากมายเสียงดังเอิกเกริก
13	ผู้ที่ทะลวงออกได้จะขึ้นไปก่อนเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะทะลวงออกไป และผ่านออกประตูเมือง เขาจะออกไปทางนี้ พระราชาของเขาทั้งหลายเสด็จไปก่อน คือ พระเจ้าทรงนำหน้าเขา